برنامهٔ واژه‌پرداز لیبره‌آفیس این قابلیت را دارد که شما بتوانید از فرم‌های قابلِ پُرشدن در سندتان استفاده کنید.
اما یک ضعف وجود داشت:
وقتی سند را به فرمت PDF تبدیل می‌کردید فرم‌ها در PDF از بین می‌رفتند و فقط متن ساده باقی می‌ماند.
اکنون این ضعف برطرف شده است و احتمالاً در نسخهٔ بعدی لیبره‌آفیس می‌توانیم از این ویژگی مفید بهره ببریم.

با استفاده از زبان برنامه‌نویسی Basic LibreOffice می‌توانید توابع جدیدی بسازید و از آن‌ها در صفحه‌گسترده خود استفاده کنید. اما این تابع‌ها در فهرست توابع رسمی اضافه نمی‌شوند و زمانی که یکی دو حرف اولشان را تایپ کنید، مثل توابع رسمی نیستند که نام کامل تابع به شما نشان داده شود و حتی با فشردن دکمهٔ Enter هم در سلول درج نمی‌شوند.
خب پس باید چه کار کنیم؟

هیچ راهی ندارید جز اینکه برای اضافه کردنشان به توابع اصلی یک افزونه بسازید.
اما چرا؟
پاسخ را از زبان یکی از اعضای تیم لیبره‌آفیس بشنویم:

Because of many aspects.

1. A macro does not advertise itself in a proper way. It does not tell its arguments properly, and its return value, in terms of Calc types (even if it does that in language-specific way).
2. A macro UDF does not distinguish itself from non-ODF neighbor functions.
3. The program only learns about macros available in a library/module after it’s loaded. We do not load all Basic, Java, Python, Javascript, etc. macros in advance. That would be problematic, e.g. give errors from incomplete modules, etc.; and people who didn’t define UDFs at all, would get the noise from all the tool functions already there.